Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2009

δελτιο

ο καιρος χαλαει ειπαν
καθε χρονο, τετοιο καιρο
πανω κατω
κι ειναι σαν κατι να μενει σταθερο στο χρονο
αμετακινητο, αχαλαστο
να μυριζει 2η ευκαιρια,
μαλλον, πρωτη
παρθενικη, αχαλαστη
να μην εχει χαθει τιποτε
καμια σπαταλη
χαλαλι το ωφελος
να μην εχω να ξεθαβω
να βρισκω οτι εγινε θησαυρος
οτι τοτε ηταν ντροπη, απειλη, φευγιο
να μην εχει ταυτοτητα ακομα,
ουτε σκονη, ουτε φως
αλλα ειναι απλα ενας χειμωνας ακομα
πριν απο μια ακομα ανοιξη
και τα καλοκαιρια
εχουν ηδη ξεχαστει
πια ευτυχως

εψιλο

θα θελα να ζω
σε μια φωτογραφια τυχαια
καποιου αγνωστου
οπου περασα ανοικειοθελως
τυχαια ή κατα λαθος
κι οπωσδηποτε, ανυποψιαστα
εκει θα θελα να ειναι ο τοπος μου
να μην τον ξερω
να μην μπορω να φυγω
κι ουτε να θελω

να μην με ρωτας τι κανω
για να μην λεω ψεματα
και να μη σε φοβαμαι