Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2010

Παρασκευή, 29 Ιανουαρίου 2010

Blizzarde

Στα αριστερα τα χρωματα που αφησε η δυση,
στα δεξια το φεγγαρι, μαλλον γεματο.
Πεταξαμε αναμεσα,
κι αφηναμε πισω τους προορισμους μας.

Σε ενα σταθμο
με ενα συρμο μοναχα,
με μονο μια κατευθυνση,
πως καταλαβαινεις αν ειναι αφετηρια ή τερμα (;)
Δεν εχει διαφορα,
κι εγω εχω να ονειρευομαι, να σχεδιαζω, να ελπιζω
μακροχρονια εξασκηση
κι ακομα δεν ξερω τη γλωσσα
κι ακομα δεν ξεκινησα να μαθαινω
αλλα θα μαθω, θα ξεκινησω, θα φτασω, θα δεις.

Λιγες ωρες ακομα,
κουραγιο φιλε,
θα βρουμε κατι αλλο να φοβομαστε.
Θα φτασει το πληρωμα,
το χρονομετρημα ειναι για το ρολογια.
Με πιστευεις; Οπως με θες, θα με δεις.
Με παλευεις; Αντιστροφα.

 Αποψε ολα τα τετραγωνα ειναι λευκα
και τα πουλια εγιναν κοκκινα κ μαυρα.

Πρωι ±

Θελω να σπασεις αυτο το ποτηρι.

Fingers crossed και παμε,
ξαναγυρναμε,
με το ιδιο ζευγαρι μποτες.

Ηρθα με δυο βαλιτσες,
φευγω με δυο βαλιτσες
παρα κατι.

Πέμπτη, 28 Ιανουαρίου 2010

Εκατερωθεν

Εχω και εναλλακτικη:
ετερον εκατερον. Α;
Μ αρεσει καργα:
απεσπασα ενα οχι πια!
Καθαρο κι ατοφιο,
ακομα και γω το ειδα.
Τωρα σωστα ειναι, δεν ειναι...
Εξαρταται ποιος ρωταει
και τι ωρα ειναι,
το φεγγαρι οπωσδηποτε να ναι στη γεμιση
και να χω κοιμηθει καλα.
Αν δεν τρεχει η μυτη μου,
κι αν δεν βρωμαν τα χνωτα του
ακομα καλυτερα.
Δευτερα, απο Δευτερα λοιπον, σαν τη διαιτα.
Κι αν οχι, κατι θα βρω στο ποδι.
Σε 1.5 χρονο φιλαρακο, αντε βαλε και 2-3 μηνες καβατζα
και η παγωνια θα αποκτησει νοημα,
'μαλλον και γιατι οχι'.

Με αγαπη, ειλικρινεια, και αυτοσυγκρατηση,





Κασσανδρα

ΥΓ. Μιας και βρηκα τους ορους, θα βρω και τα ορια.
Αυτη τη φορα δεν θα τα υπερβουμε νταρλινγκ,
longitude is your friend, τονουσου.
Πειναω ρε, κι αν δε φοβασαι τη φωτια, ψησου.
Πυρετος; Στανταρακι.

Fuenterrabía, Pais Vasco

"Ασε με να κανω λαθος"
ετσι ξεκινησα

"δεν γουσταρω να σωθω"
απο αυτην την αποψη, εκανα παντα ο,τι μου αρεσε

"αφου ξερω πως επαιξα και γω"
ακομα δεν μπορω να βρω καλυτερη δικαιολογια.

Δεν ειμαι με τα σωστα μου, 
κι ας φοβαμαι τα λαθη,
φοβαμαι και τα σιδερωμενα

Μονη μου ειμαι πιο δυνατη, και το 'αλλα' δεν ειναι απαραιτητο.
Αν ημουν χαρτι, θα με εκανα χαρτοπολεμο.
Και κανονικα, θα πρεπε να λυπαμαι.
Και το κανω συχνα, κυριως το πρωι,
τα βραδια ειναι δικα μου, ομως
κι οπως σπαταλιεμαι, τα σπαταλω. 

Για εκεινη την υποκλιση ζω,
και μακαρι η αυλαια να πεσει πανω μου.
Το σοου αρχιζει, 
Χειροκροτηστε τη μαϊμου.

    Αλλη μια προβα και καληνυχτα.

Τετάρτη, 27 Ιανουαρίου 2010

Σαν (το ασμα του) Σεμπαστιαν

Οποτε ερχομαι εδω
βαζει παγωνια
για να νιωθω σαν στο σπιτι μου,
μαλλον και γιατι οχι.
Δυο γεφυρες,
3 σερβεθας,
ντος σιντρας,
2/3 χαμογελα με ανωφελες και ειλικρινεις υποσχεσεις
και κατι αλλα που δεν εμαθα να ζητω
κι αποφασισα να δωσω παραταση στον αγωνα
που κρινεται με τη γροθια στο μαχαιρι.
Κι αν δεν το προσεξεις,
ενα απο κεινα τα χαμογελα
θα ναι και στα δικα μου
σπασμενα μουτρα.
Σε κλεινω, εσενα εστω που μπορω.

Τρίτη, 26 Ιανουαρίου 2010

Pen vs pencil

Σε ξεχασα και σημερα
οπως καθε μερα σε ξεχναω
αδιαλειπτως και ακρως φυσικα
Κι ουτε τα βραδια μου λειπεις
κι ας εχω χρονο να νιωσω
αυτο που αλλοι λεν μοναξια
κι εγω μ ενα φιλο το λεμε ησυχια
Και, τι περιεργο,
δεν σε θυμαμαι καν οταν πλενω πιατα
κι ας ειναι, θα με πιστεψεις ξερω, τοτε
που σκεφτομαι ο,τι πιο παλαβο μπορω.
Μα τελευταια σε βλεπω ολο πιο συχνα
ολο πιο πολυ σε κατα τα αλλα ασπρομαυρα
ονειρα, μισα δικα μου και πιο πολυ της νυχτας.
Δεν ξερω αν με ψαχνεις
ή αν εγω σε αναζητω
αν μου λειψες ή αν μου λειπεις.
Δεν ξερω αν εμεινε κατι να σου πω
κι αν απ αυτα ειναι κατι που να θες να ακουσεις
ή να μαθεις.
Ή μηπως εχεις εσυ κατι νεο,
εκτος απο σιωπη
που αν σε θυμομουν, μαλλον θα με ξενιζε.

Δεν θυμαμαι πολλα απο σενα
και προτιμω που σε ξεχνω ολοτελα
αν και θα προτιμουσα πιο πολυ
να με ειχες συ ξεχασει.
Τουλαχιστον προσπαθησε να μη μου θυμισεις
αν εισαι πραγματικα οπως σε βλεπω,
ή αν ησουν καποτε ή αν θα θελες καποτε να σαι.
Καθε μου αντιο ειναι μια βολη
που εκπυρσοκροτει πανω μου
αλλα, παλι, το να ζησω
με καθε τιμημα
δεν αξιζει τον κοπο.

Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

Child by memory

  Εδω ψηλα στη σοφιτα,
μπολικα σκαλια
που τα μετρω καθε μερα με τα ποδια
κι ουτε ξερω ποσα ειναι.
Η αποσταση δεν με τρομαζει
μητε με νοιαζει
κι ειναι ολα μακρια
μια λεξη που μαρεσει,
"μακρια",
σαν να ναι να ρθουν
ή  να τα φτασεις καποτε
κι ας αργησει(ς)
μα δεν ειναι
κι ουτε ξοπισω εμειναν
"κι αλλαργεψαν και εχαθην"
ειναι απλα οσα θα μπορουσαν
αλλα δεν εγιναν κ μητε ειναι να γινουν

 Εδω ψηλα στη σοφιτα
ακουω τα καμπαναρια
μα δεν φτανω να τα δω
μα δεν μπορω και να τα συνηθισω
καθε ωρα, μιση και τεταρτο
ο χρονος περνα
κι εγω βαζω κρεμες,
γυριζω φυλλα στο ημερολογιο,
και ψαχνω να βρω κατι να περιμενω
κι αλλοιμονο σαν φτασει.

Αποστασεις, πιθανοτητες, και χρονος
ολα σαν ενα
κι εγω απο την αλλη
να με θυμασαι
οταν κι αυτα θα χουν περασει
και να μη με λυπασαι
και να μη σου λειπω.
Αλλου, αλλιως κ αλλοτε
για σενα ημουν εδω
ψηλα, στη σοφιτα.

γκρικλις

Ερχομαι.
Μην μου κανεις κακο.
Ξερεις καλα πως να με πονας.
Κι ας μην με ξερεις καλα καλα.
Ο,τι κι αν πεις εχεις δικιο,
κι ειναι για το καλο μου.
Οπως δεν το θελει κανεις αλλος.
Οπως τοτε που ηθελες να μην υπαρχω. 
Κι ας μην εκανες τιποτε γι αυτο.
Το καλο μου στοιχιζει, βλεπεις.
Ομως δεν ειναι υποχρεωτικο, παλι καλα
Ποναω και γω ξερεις.
Κι ας μην ξερω να στο δειχνω.
Ας μην ξερω να σου μιλησω,
ας μην ξερω να με καταλαβεις.
Ειναι πιο δυσκολο για μενα,
γιατι ειμαι εγω που πρεπει να κανω κατι γι αυτο,
κι ετσι απο πρωτο χερι ξερω πως τα χω χαμενα.
Αλλα δεν φοβαμαι,
γιατι κι ο φοβος κρυβει ελπιδα.
Εγω δεν ξερω να κρυφτω.
Και το αυριο ειναι κιολας αυριο.

Σου μοιαζω οσο παω.
Ομως μην με υποτιμας.

Πέμπτη, 21 Ιανουαρίου 2010

Bloody stains in glasses

Απο την τελευταια φορα, μεσολαβησαν ενα σωρο
γεγονοτα, μη γεγονοτα, αισθησεις, αισθηματα, συναισθηματα κοκ
Θες μια περιληψη;
Δεν βρισκω κατι να μη χωρα εκει
Πες μου ποσες λεξεις ειναι το οριο
Δεν θα περισσεψει τιποτα, θα δεις, τι να δεις.
Κατω, πιο κατω, ψηλα και κατω παλι.
Σεναριο; Ναι, μπορουσε
αλλα τι να το κανεις φιλαρακο
δεν υπαρχει πλεον τιποτα
εξον μια περιληψη.
Με το ζορι να βρω μια αλλη (μια) λεξη.
Μην με πουλησεις, δεν θελω να ξερω ποσα πιανω.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2010

Tasks you can do with either hand

Κοιτω απ' το παραθυρο το χιονι που πεφτει, που λιωνει, που μενει.
Νεκρα φυση, εκει που λιγα λεπτα πριν περνουσα.
Προσπαθω να με δω, να με βαλω στο πλανο.
Μια μαυρη φιγουρα, με ατσαλα χερια, αγχωδεις κινησεις, μεγαλα βηματα, ταραγμενη και ησυχα μονη.
Λεω πως θα μουν ενδιαφερον θεαμα για οποιον κοιτουσε αφηρημενα, τυχαια, νωχελικα.

περασα κι εδωσα κινηση για λιγες στιγμες
περασα κι αφησα ιχνη ή χαλασα αλλων
περασα κι εγινα εγινα πιξελ και φως.
Στοιχειο της μερας τους.

Ξερω πως ξερεις, μα ήθελα να ξερεις ακομα πως ξερω και γω.