Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

σωΣπασα

ολα περνουν
χρονια, στιγμες, αισθηματα, εμεις, αρρωστιες, τρενα, σταθμοι, σκουπιδιαρικα
να μαζεψουν ο,τι πεταξα μηπως και πεταξω
ξαφνικα, μια ανασα, ενας χτυπος, κι ειναι κιολας πολυ αργα
δε λυπαμαι, γιατι δε σκεφτομαι
δε χαιρομαι, γιατι δεν ξερω
λιγο ακομα και τελειωνει ο,τι αναγνωριζα οικειο και δικο
τοτε, οταν και το παρελθον τελειωσει, οταν και να γυρισεις πισω δεν θα δεις τιποτα
τοτε για μια φορα καταβροχθιζεις εσυ το χρονο,
η μοναξια χανει την ελπιδα, το τουνελ διαλυεται
και τοτε πια αντικρυζεις το απεραντο φως του τιποτα και του ποτε.
Κι αν μπορεις θυμησου αυτο μοναχα
να μην υπαρχει το πριν ουτε σε αναμνηση.
κι αφου το τοτε δεν θα υπαρχει, σε ευχαριστω για το αυριο.

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

vid

κι επειτα -ξερω- θα ρθει η ωρα που αυτα θα χουν περασει, ξεχαστει, παρηκμασει
θα ρθουν νεες λυπες και αλλες εκπληξεις
το κοκκινο χαλι πανω απο τις περασμενες σκονες
αποχτενιδια απο τοτε που η εμφανιση εκανε τη διαφορα
ετικετες απο ρουχα φτηνα και διαλεγμενα
θα ξεχασω οπως μαλλον εχω ξεχασει παλι
το χαμογελο λιγο ακομα πιο σκληρο
και πιο κενο,
μισος, θυμος, αδιαφορια, κυνισμος
λιγο πιο ομοια προς το πληθος
γι αυτο να με θυμασαι οπως ημουν,
να χαιρεσαι που δεν μου μοιαζεις πια
και να προσεχεις, μην και δεν παθεις τιποτα.
Σε μεγαλωσα, ωσπου ξεπερασες τους ερωτες και τις αγαπες,
και το τσιγαρο πια σου φερνει εμετο.
Ετσι δεν με εχεις αναγκη, αρα κανεναν αλλο.
Παραδεξου το και θα χεις κανει το χρεος σου.
Η μοναξια σου ειναι κατακτηση.

gra

Στους ανεξωφλητους λογαριασμους γραφει
αδικο, ηλιθιοτητα, απροσεξια, παραληψεις, ανωριμοτητα, απερισκεψια
Στο ψευτικο πορτοφολι μου
εχω μονο τη λυπη μου
κι αυτη σε παθητικη φωνη.
Θα εφτανε να ξεχρεωσω αν
ειχα καποιον αλλο να κατηγορω.
Μα φαινεται το κερδος μου ειναι να φταιω μονο γω
κι οσοι δεν μπορουν να φταινε, μπορουν να κρινουν
να δικαιολογουνται που δεν αξιζουν να φταιξουν
Κι ομως κανουν σαν να τους χρωστω συγγνωμη
κι αυτοι ευτυχως δεν χρωστανε τιποτε.
Θα ταν αρκετο να μην μου στερουσαν αυτο που δεν τους ανηκει
για την ωρα
αυτην την ωρα την κακια.
Την καταρα μου και καληνυχτα.