γαπο

 τι ομορφη ωρα

εψαχνα φακες στο ντουλαπι

οχι ομορφη αλλα να

καταλαβα τοτε

πως δεν με πειραζει πια

μπορω να σε δω να φευγεις

παγωσα

και ανεπνευσα

TipTipTap

προτιμω αυτο που με σκοτωνει

απο αυτο που με κανει να 

θελω να πεθανω

κι ισως ακομη

αυτους που θελουν να πεθανω ΄

απο αυτους

που δεν τους νοιαζει

Κουραζομαι

με οσα κανω

και μαλλον πιο πολυ

με οσα δεν κανω

ξερω πια πως δεν θα με διαβασεις

κι αν το κανες

θα μου λεγες

να βαλω τονους και να προσεχω τα τελικα ν

που επιτηδες δεν τα προσεχω

μηπως και το καταλάβεις καποτε

αλλα δεν σου περνα καν απ το μυαλο

πως μπορει να κανω κατι επιτηδες

και ανοητα

Κι εγω αντεχα

μεχρι που σταματησα

και τωρα  δεν με νοιαζει ουτε εμενα

 αποσυντιθεμαι

σε μικρα σημερα

που ειναι καλυτερα απο τα αυριο

δεν εχω αναγκη να ελπιζω

δεν με νοιαζει

δεν φοβαμαι

παραδοθηκα

μετανιωνω

σιχαινομαι

κοντευω να κλαψω

και παλι τιποτα δεν θα αλλάξει

αφου δεν θα το δεις

μεχρι να γινεις σαν κι εμενα

σιχαινομαι 

και το τελος

μπορει γιατι σαπισε κι αυτο

και το ζηλευω

Periplaneta

Δρόμος ανηφορικός

Κίνηση από αμάξια

Από Το πλοίο της γραμμής

Πίσω η θάλασσα,βενα σακίδιο, ιδρώτας

Ήλιος ντάλα

απομεσημερο- ωραία λέξη

Θύμιζε κάτι από Ρίτσο 

Μπροστα

Κάπου στο βάθος 

Μια στροφή, μια στάση

Πινακίδες 

Ιστιαία αριστερά

Δεξιά Αιδηψός

Ένα αυτοκίνητο σταματά

Είστε από δω;

Όχι αλλά μπορεί να ξέρω

Δεν ήξερε

Πιο πέρα ένα κτήμα

Ταμπέλα βιολογικής καλλιέργειας

Κι άλλη ταμπέλα

Πολλά γράμματα

Καλλιτεχνικά χειροποίητα

Κι έτσι μικρό ήταν το όνειρο μας

Όπως ήμασταν κι εμείς μικροί

Αλλά ήμαστε πολλοί

Και το όνειρο μεγάλωσε

Κάπως έτσι αλλά καλύτερα

Ο Ρίτσος που λέγαμ

Εμεινε λίγο να το διαβάζει

Έτσι όπως ήταν καλλιτεχνικά

Μια νταλίκα πέρασε φουριοζα

Η κόρνα δεν πρόλαβε 

Δεν έμεινε κανείς 

Είναι κάτι μικρές ιστορίες

Σαν αυτές

Δεν τις πιάνει το μάτι

Που τελειώνουν με θάνατο

Αφού αλλιώς δεν βγαίνει

Είναι και κάτι τυπακια

Ναι όπως εγώ

Δεν ζήσαμε καμία

Επιβιωναμε πάντα

Ατυχία μου μεσα

a way

 any way

torn apart

since forever

the only huge word

that can bear with us

missing you

i treasure these moments

in between

i try to exist 

scare them away

submit and retreat

if only you cared

if only you knew

glad you don't

step aside

life is coming for you

once and begone

Ta blonde

growing hurt

day by day

weak by week

I am going places

none of them looks like home

nowhere to return

trapped among 8 swords

noise and voice

my screams begging silence

music of despair

peace is off

pain of certainty

retreating to land of no homes

i dont need you

or cant have you

cant know what came first

mutual route

straight lines

no room for a bend

too young to say goodbye

too old to regret

please accept not to lose

and I will stay

clean and unused