Σάββατο 30 Ιανουαρίου 2010

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2010

Blizzarde

Στα αριστερα τα χρωματα που αφησε η δυση,
στα δεξια το φεγγαρι, μαλλον γεματο.
Πεταξαμε αναμεσα,
κι αφηναμε πισω τους προορισμους μας.

Σε ενα σταθμο
με ενα συρμο μοναχα,
με μονο μια κατευθυνση,
πως καταλαβαινεις αν ειναι αφετηρια ή τερμα (;)
Δεν εχει διαφορα,
κι εγω εχω να ονειρευομαι, να σχεδιαζω, να ελπιζω
μακροχρονια εξασκηση
κι ακομα δεν ξερω τη γλωσσα
κι ακομα δεν ξεκινησα να μαθαινω
αλλα θα μαθω, θα ξεκινησω, θα φτασω, θα δεις.

Λιγες ωρες ακομα,
κουραγιο φιλε,
θα βρουμε κατι αλλο να φοβομαστε.
Θα φτασει το πληρωμα,
το χρονομετρημα ειναι για το ρολογια.
Με πιστευεις; Οπως με θες, θα με δεις.
Με παλευεις; Αντιστροφα.

 Αποψε ολα τα τετραγωνα ειναι λευκα
και τα πουλια εγιναν κοκκινα κ μαυρα.

Πρωι ±

Θελω να σπασεις αυτο το ποτηρι.

Fingers crossed και παμε,
ξαναγυρναμε,
με το ιδιο ζευγαρι μποτες.

Ηρθα με δυο βαλιτσες,
φευγω με δυο βαλιτσες
παρα κατι.

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Εκατερωθεν

Εχω και εναλλακτικη:
ετερον εκατερον. Α;
Μ αρεσει καργα:
απεσπασα ενα οχι πια!
Καθαρο κι ατοφιο,
ακομα και γω το ειδα.
Τωρα σωστα ειναι, δεν ειναι...
Εξαρταται ποιος ρωταει
και τι ωρα ειναι,
το φεγγαρι οπωσδηποτε να ναι στη γεμιση
και να χω κοιμηθει καλα.
Αν δεν τρεχει η μυτη μου,
κι αν δεν βρωμαν τα χνωτα του
ακομα καλυτερα.
Δευτερα, απο Δευτερα λοιπον, σαν τη διαιτα.
Κι αν οχι, κατι θα βρω στο ποδι.
Σε 1.5 χρονο φιλαρακο, αντε βαλε και 2-3 μηνες καβατζα
και η παγωνια θα αποκτησει νοημα,
'μαλλον και γιατι οχι'.

Με αγαπη, ειλικρινεια, και αυτοσυγκρατηση,





Κασσανδρα

ΥΓ. Μιας και βρηκα τους ορους, θα βρω και τα ορια.
Αυτη τη φορα δεν θα τα υπερβουμε νταρλινγκ,
longitude is your friend, τονουσου.
Πειναω ρε, κι αν δε φοβασαι τη φωτια, ψησου.
Πυρετος; Στανταρακι.

Fuenterrabía, Pais Vasco

"Ασε με να κανω λαθος"
ετσι ξεκινησα

"δεν γουσταρω να σωθω"
απο αυτην την αποψη, εκανα παντα ο,τι μου αρεσε

"αφου ξερω πως επαιξα και γω"
ακομα δεν μπορω να βρω καλυτερη δικαιολογια.

Δεν ειμαι με τα σωστα μου, 
κι ας φοβαμαι τα λαθη,
φοβαμαι και τα σιδερωμενα

Μονη μου ειμαι πιο δυνατη, και το 'αλλα' δεν ειναι απαραιτητο.
Αν ημουν χαρτι, θα με εκανα χαρτοπολεμο.
Και κανονικα, θα πρεπε να λυπαμαι.
Και το κανω συχνα, κυριως το πρωι,
τα βραδια ειναι δικα μου, ομως
κι οπως σπαταλιεμαι, τα σπαταλω. 

Για εκεινη την υποκλιση ζω,
και μακαρι η αυλαια να πεσει πανω μου.
Το σοου αρχιζει, 
Χειροκροτηστε τη μαϊμου.

    Αλλη μια προβα και καληνυχτα.