Σκιασμος

Θορυβος, ο,τι χρωμα και να χει.
Η υπαρξη τους, τα προσωπα τους, το βαρος τους στα βηματα τους, ο καφες της μηχανης, οι ξυλινες σκαλες, τα κλειστα παραθυρα, τα κουταλακια στα φλιτζανια, τα δοντια τους στις γλωσσες τους, οι διοριες τους, η ανυπομονησια της παρασκευης, οι φωνες τους στα τηλεφωνα, τα χερια τους στα πληκτρα, τα αποπλυτα των νεφρων τους, οι θεωριες τους, οι υποσχεσεις τους, η συναντηση του μηδεν με το απειρο, οι βαριες πορτες, οι ανασες τους, οι σκεψεις τους, τα κλειστα τους στοματα, τα ευγενικα χαμογελα, τα αγενη χαμογελα, η ανεση τους, τα ρουχα τους, τα πολυτιμα ιδια τους, το εδω και το εγω μαζι.
Σκαστε ή σκασκετο πια.

Animafile

Oχι ρε, δεν είναι όλα ασπρα-μαυρα,
Μαυρο-κοκκινο είναι, ρουλετα.

Ηταν από τις νυχτες που θελα να πεθανω
Κι αντ αυτου επλενα τα πιατα
Κι εκανα παρεα με ο,τι χρειαζοταν οξυγονο
Μια φλογα κεριου εφτανε, που το κρατουσα στα 2 χερια,
Όπως ο ζητιανος το τασι.

Ηταν ο εαυτος μου της νυχτας
Που ο εαυτος μου της μερας τον ειχε ερωτευθει βαθια
Κι ηταν ο μονος από τους δυο που ειχε ποτε ερωτευτει
Κι ετσι του κανε τα χατηρια
Του κουβαλουσε τα ψωνια στις σκαλες
Του πλενε τα ρουχα και τα στεγνωνε
Εβαζε ένα πετραδακι ακομα να φτιαξει μονοπατι
Περιμενε καρτερικα μια συγκατανευση
O,τι νομιζε πως θα τον ευχαριστουσε δηλαδη
Ο,τι τελοσπαντων κανουν οι ερωτευμενοι
Μα ο άλλος δεν χαμπαριαζε
Κι όταν αναστεναζε δεν ηταν από παθος
Ουτε εχθρητα του βαστουσε βεβαια
Επαιζε τον αδιαφορο, και ηταν.
Εφερνε καμια γυρα αμα ειχε ντερτια
Και σκυθρωπιαζε όταν ειχε τυψεις.
Αυτα, περα δωθε.

Κι ετσι εζησαν κι οι δυο
Χωρις τιποτα να μπει αναμεσα τους
Γιατι αναμεσα δεν υπηρχε τιποτα.

Λατρε[Ι]ες

Σε λατρευω που

Σε λατρευω που ξεχασες τι ειχες στη λιστα,
που δεν ξερεις πώς να αρχισεις,
που γραψες πρωτα τις τελευταιες λεξεις,
και που αρχισες κιολας.
Σε λατρευω που προλαβες κι ηρθες στο διαλειμμα,
μετα τη βροχη και πριν το χιονι,
που δεν  γλιστρας στις λασπες
κι ας σκονταφτεις στο ισωμα.
Σε λατρευω που κανεις δεν σ εκρινε
πιο αυστηρα απ' οσο εσυ,
που κανεις δεν σου αλλαζει γνωμη,
οταν εχεις γνωμη.
Που τεμπελιαζεις
ακομα κι αν αγχωνεσαι,
που θυμασαι τους στιχους
και κρυφοτραγουδας στο μπανιο
ακομα κι οταν δεν θυμασαι τη μουσικη,
που μετρας τις μερες με χαπια
και δεν ντρεπεσαι,
που πετας τις τρυπιες μου καλτσες,
που με ταϊζεις με ο,τι βρεις,
που τηρεις το χρονοδιαγραμμα με ευλαβικη συνεπεια
και πειθαρχεις στους κανονες σου
και στις εξαιρεσεις τους.
Που λερωνεις ανεμελα το παλευκο τοπιο
με αποτσιγαρα
αλλα ενιοτε κοιτας πισω μην σε ειδε κανεις.
Σε λατρευω για οσα θυμασαι,
σε λατρευω που χεις να ξεχνας
και που δεν κανεις τιποτε τσαμπα.
Σε λατρευω που χεις εμμονες
και τυψεις αμα λαχει,
που ζηλευεις στα κρυφα,
που καυχιεσαι αμα δε σε βλεπω,
και μου βγαζεις γλωσσα.
Που σιχαινεσαι τις καμπανες
που μετραν τις ωρες,
που ξεπερασες ο,τι σου λαχε
πιο ανωδυνα απ' οσο φοβοσουν,
που εμαθες να λες οχι
και μ εμαθες να μου λενε ναι
κι ας μην το παραδεχεσαι.

Σε λατρευω, οπως λεμε
αμα παραειμαστε ειλικρινεις
για να πουμε σ' αγαπω.

Δυσκολιες πληρωμης

Εχω ορεξη αποψε για αιμα, ξενο.
Καποιον να σπασω, κατι να τσαλακωσω, καποια μουτρα να καγχασω
και μου τη δινει που ναι τοσο μα τοσο (μα ποσο) δυσκολο
να τη χαριστω σε καποιον.
Κι απο την αλλη γελοιωδως ευκολο να ματωσεις οποιονδηποτε
(τι πα να πει δε σου φταιει, αρκει αυτο;)
αρκουν 2 λεξεις, 4 γραμματα ολα κ ολα
ε και;
Σε ο,τι λεει, κανει, σκεφτεται, αποφευγει, επιδιωκει, φοβαται, ποθει, ονειρευεται, ορεγεται, ιδρωνει, καρφωνει, απλωνει, γκ..
ε και;
Κι υστερα βαζεις mute και απολαμβανεις την απαντηση.
Ειμαι απαισια, ξερω, κοντοφθαλμη, συμφωνω, αριβιστρια, γελαω, μπαναλ, συνεχιζω, κυνικη, κοκκινιζω, κενοδοξη, κολακευομαι, δυστυχης, συγκινουμαι
που σιχαθηκα τα καροτα, και δεν τη βρισκω με τα μαστιγια.
Δεν ψαχνω νοημα, το γιατι μπαγιατεψε, πληρωμη γυρευω.
Αποδειξεις σκιζουμε.

tsest

Χαθηκα κ με εψαξα,
με εψεξα,
με βρηκα λαθος,
μα δε με βρηκα.
Κοιμηθηκα με λεοντες,
ξυπνησα  δαιμονες,
γκρεμιστηκα κ ανεβηκα,
στις οροφες αναποδα,
που εδαφος δεν με καταδεχοταν.
Στα συντριμμια θησαυρους 
ζητησα αλλα το φως αθωο.
Mια αλλη νυχτα που εσπασε στον τρομο,
χωρις αιτιο αλλο σοβαρο,
με βαφτισα ξανα,
σε χαρτι ασπρο αντις καμμενο,
και μου δωσα για αλλη μια
μια πρωτη ευκαιρια.